Sayfa 1 Toplam 2 Sayfadan 12 SonuncuSonuncu
1 den 10´e kadar. Toplam 20 Sayfa bulundu

Konu: BehÇet Necatİgİl ŞİİRLERİ

  1. #1
    *BUNALIMLARIN ADMİNİ*
    BoDyGuArD - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Post BehÇet Necatİgİl ŞİİRLERİ



    ESKİ SOKAK

    Küçük ahşap bir dizi evlerdi
    On yıl önce o sokak.
    Sonra geniş caddelere çıktık
    Apartman - - sizden uzak.

    Çocuklar orda büyüdü
    Orda okula gitti,
    Komşunuzduk ama görüşemedik
    Hiç vakit yoktu.

    Sizdendik, yalnız biraz okumuş,
    İki kadın, bir erkek, iki çocuk
    Uykulu, acele bir karıkoca
    Bizdik geçen önünüzden başları eğik.

    Akşamları çanta, file - - yorgun, ağır
    Dönerdik eve.
    Bir hamal bile tutmaz, cimriler!
    Diye düşünürdünüz her halde.

    Bilmezdik, siz
    (Hiçbir şey paylaşılamazdı)
    Çarşılardan neler getirirdiniz
    (Herkese kendi telaşı) .

    Girer miydi evinize, yer miydi
    Turfanda bir meyva, iyi bir besin
    Kalın kağıtlarda çöplerimiz - -
    Çocuklar görüp imrenmesin!

    Açılan kapıyı hemen kapatmak
    Karşılıklı gizlemekti bir şeyleri.
    Gelip gidenimiz olurdu ya
    Gülüşmeler bizden değildi.

    Kimi günler evdeydim
    Masada kağıtlara kapanarak.
    Ne de çok çocuk
    Sesleriyle dolardı sokak.

    Bir cami avlusunda kuşlarca
    Bunun sekiz, onun on - - duyardım.
    Ürküp kaçmasınlar, pencereden
    Yavaşça bakardım.

    Hadi ben çok sigara - - öksürükler
    Hele çalışırken.
    Ya gece yarısı, göğsü parçalanırdı
    O kadın, iki ev öteden.

    Bilmezdik kaç nüfus her hane
    Duyulurdu sertçe sesi bir kapının:
    Bağıran bir erkek boşluğa karşı
    Ağlayan bir genç kadın.

    Kimdin sen, karşımızdaki ev,
    Sarı ampul söner onbire doğru.
    Eğilirdim, havasız sokak - -
    Camlar kararırdı.

    Bitmezdi makinede dikişin,
    Kimdin sen, bitişik komşu?
    Üç yavrunla kalmışsın
    Bir tanıdık söylemişti.

    Kimsin sen - - sorsaydım hepinize,
    Gelirdi aynı yankı hepinizden:
    Sana mı kaldı, işine bak,
    Kimsin sen?

    Bilinmedi, ne çare, sizdendik,
    Yalnız biraz daha iyi yaşamaya özlemli.
    Şimdi aynı uzaklık, aynı utanç,
    Düşündükçe o sokağı, o evleri.

  2. #2
    *BUNALIMLARIN ADMİNİ*
    BoDyGuArD - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    EVLERLE SAVAŞ

    Körükler cılız olmak
    Evlerin hiddetini,
    Evlerle savaşımız
    Savaşların çetini.

    Evler her gün yollar bizi dışarı :
    - Git, getir !
    Emredilen ekmeği akşamları
    Alın terlerimiz getirecektir.

    Evler ezer insanları dağ gibi,
    Dışarıdan küçücük !
    Çeker evler boynumuzdaki ipi :
    Taşı develerce yük !

    Nedir anlamıyorum
    Evlerdeki hırsı :
    Cansızlarla birlik
    Canlılara karşı.

    Tencerenin azgınlığı başta.
    Sofralarla beraber : - Getir !
    Dünya durdukça
    Tencere pişirecek, sofra eritecektir.

    Eşyaların azgınlığı tamam
    Hepsi evlerden taraf.
    Kopar musluk, kırılır cam
    Hiç yoktan bir masraf.

    Geri mi kalır kumaş, deri
    Onlar da zalim, kalleş.
    Alalı kaç gün oldu
    Eskir üst baş.

    Erzaklar halimizden anlasa ya.
    Anlamaz.
    Biter sabun, biter şeker, biter yağ
    Biter gaz.

    Bir yılan güneşlerde uyanmış
    "Ateş yak" der oda.
    Dışarda karakış,
    İstersen yakma.

    Körükler cılız olmak
    Evlerin hiddetini,
    Evlerle savaşımız
    Savaşların çetini.

  3. #3
    *BUNALIMLARIN ADMİNİ*
    BoDyGuArD - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    BİR ÖLÜMDEN KALANLAR

    Doğuşundan beridir sakladığı
    Tanrının bir emaneti vardı.
    Yatağa düştü,
    Üçüncü gün akşam üstü, geri verdi güler yüzlü.
    - Kalsın bende temelli, diye ağlar bazıları. -
    'Pişirdiğim aşla, bağladığım başla gideyim,
    Üç gün yatak,
    Dördünde toprak olsun yerim! ', derdi.
    Geleni gideni yokkken gençliğinde bile,
    Akşamları gizli gizli, bilinmez
    Kimi gözlerdi?

    Tanrının sevgili kuluymuş,
    Muhtaç olmadan öldü.
    Ama gözleri yine kapıdaydı,
    Belliydi birini beklediği.
    Son sözü bir kadın ismi oldu, hiç duymadığım.
    Lakin anlaşılamadı gitti, söylemek istediği.


    bu şiiri hep içimi burkar,
    yolun sonunda gidilecek bir yol daha kaldığı,
    beklenen birinin daha olduğu düşüncesi bunaltıyor insanı...

  4. #4
    *BUNALIMLARIN ADMİNİ*
    BoDyGuArD - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Mavi Işık

    Sen bir çiçeksin,
    Annen saksı.
    Azıcık hastalansan
    Odalar yaslı

    Sevincimiz, üzüntümüz
    Hep sana bağlı,
    Senden gelir gücümüz
    Doğan güne karşı

    Bizim çocukluğumuz
    Karanlık paslı,
    Sen güneşlerde yaşa
    Altın saçlı!

    Gökten düşen mavi ışık,
    Mavi ışıklarda dünya.
    Evlerin yaşaması

  5. #5
    *BUNALIMLARIN ADMİNİ*
    BoDyGuArD - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    ZOR GECIT

    Sen, şu evvelce de yazdım:
    Siyah gömleğinde ince...
    Olmuyor ki ha deyince
    Hayat bütün bütün zalim.

    Devran döner. Âdem-Havva üstüne,
    Dünya evlilikle baki.
    Ama hayat dedikleri
    Güçleşmekte günden güne.

    Seni, beni üzen dertte
    Çarpar bir milletin kalbi,
    Halkın çoğu bizim gibi
    Bunun lafını etmekte.

    Geçer, hepsi geçer elbet;
    Daralmış gönüller ferahlar.
    Gelir o eski sabahlar,
    Memleket eski memleket.

    Behçet NECATiGiL

  6. #6
    *BUNALIMLARIN ADMİNİ*
    BoDyGuArD - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    SOLGUN BİR GÜL DOKUNUNCA


    Çoklarından düşüyor da bunca
    Görmüyor gelip geçenler
    Eğilip alıyorum
    Solgun bir gül oluyor dokununca.

    Ya büyük şehirlerin birinde
    Geziniyor kalabalık duraklarda
    Ya yurdun uzak bir yerinde
    Kahve, otel köşesinde
    Nereye gitse bu akşam vakti
    Ellerini ceplerine sokuyor
    Sigaralar, kâğıtlar
    Arasından kayıyor usulca
    Eğilip alıyorum, kimse olmuyor
    Solgun bir gül oluyor dokununca.

    Ya da yalnız bir kızın
    Sildiği dudak boyasında
    Eşiğinde yine yorgun gecenin
    Başını yastıklara koyunca.

    Kimi de gün ortası yanıma sokuluyor
    En çok güz ayları ve yağmur yağınca
    Alçalır ya bir bulut, o hüzün bulutunda.
    Uzanıp alıyorum kimse olmuyor
    Solgun bir gül oluyor dokununca.

    Ellerde, dudaklarda, ıssız yazılarda
    Akşamlara gerili ağlara takılıyor
    Yaralı hayvanlar gibi soluyor
    Bunalıyor, kaçıp gitmek istiyor
    Yollar, ya da anılar boyunca.

    Alıp alıp geliyorum, uyumuyor bütün gece
    Kımıldıyor karanlıkta ne zaman dokunsam
    Solgun bir gül oluyor dokununca.

  7. #7
    *BUNALIMLARIN ADMİNİ*
    BoDyGuArD - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    SEVGİLERDE

    Sevgileri yarınlara bıraktınız
    Çekingen, tutuk, saygılı
    Bütün yakınlarınız
    Sizi yanlış tanıdı.



    Bitmeyen işler yüzünden (siz böyle olsun istemezdiniz)
    Bir bakış bile yeterken anlatmaya herşeyi
    Kalbinizi dolduran duygular
    Kalbinizde kaldı.



    Siz geniş zamanlar umuyordunuz Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
    Yılların telaşlarda bu kadar çabuk
    Geçecegi aklınıza gelmezdi.

    Gizli bahçenizde
    Açan çiçekler vardı,
    Gecelerde ve yalnız.
    Vermeye az buldunuz
    Yahut vakit olmadı.

    Behçet Necatigil

  8. #8
    *BUNALIMLARIN ADMİNİ*
    BoDyGuArD - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Bir Kış Akşamı

    Pencereye kar düşünce
    Çalar akşam çanı uzun,
    Evi düzen içinde
    Hazır sofrası çoğunun
    Gezgin-göçebe kimi de
    Gelir karanlık yollardan kapıya
    Toprağın serin özsuyu
    Açar altın, kemer ağacında.
    Yolcu girer içeri sessiz,
    Eşiği taş yapar acı.
    Duru aydınlıkta, sofrada
    Ekmek, şarap parıltısı.

    Behçet Necatigil

  9. #9
    *BUNALIMLARIN ADMİNİ*
    BoDyGuArD - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Ses

    Kopan çığlar altında kalanlar olduğu
    Oysa görülüyordu.
    Bir kadının ilerde
    Bir şeyler hıçkırdığı;
    Bir erkeğin, birine,
    Görünmeyen birine bir şeyler seslendiği
    Oysa görülüyordu.
    Ama duyulmuyordu.-Ses!
    Sanki ses olmayınca hiçbiri olmuyordu.

    Behçet Necatigil

  10. #10
    *BUNALIMLARIN ADMİNİ*
    BoDyGuArD - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

    Standart

    Korku Çiçekleri

    Ne peygamber-, ne de can çiçekleri
    Ne de buhûrumeryem;
    Hep korku çiçekleri
    Oldu saksılarımızı süsleyen.

    Ürkek bezgin baktığımız göklerden
    Yarınlara güvendi umduğumuz.
    Çocuklar, evler ve ekmek...
    Ama mutlu muyuz?

    Zehirli, yeşerirse toprakta
    Bir tohum, içtiği baldıranlardan
    Açar korku çiçekleri, yozlasmış tür.
    Yeni aşı ister, budamak ister
    Bizden geçmiştir.

    Vardığımız her çizgi bir duvar kesildi
    Kaygan küfler aşamayınca.
    Ve ne olur bilirsin
    Ve güzeldir dünya...
    Yaşamayınca..

    Behçet Necatigil

Benzer Konular

  1. 23 Nİsan Şİİrlerİ
    By ABYSS in forum Şiirler
    Cevaplar: 1
    Bölüm Listesi: 04-26-2008, 10:35 AM
  2. BehÇet Necatİgİl
    By ABYSS in forum Yazarlarımız
    Cevaplar: 0
    Bölüm Listesi: 12-20-2006, 06:26 PM

Beğenilen Sayfayı İşaretleyin

Beğenilen Sayfayı İşaretleyin

Yetkileriniz

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • Eklenti Ekleyemezsiniz
  • You may not edit your posts
  •  
[Gizlilik Politikası]-[UslanmaM Kuralları]-[UslanmaM İletişim/Contact]